Omschrijving
Het Kasteel van San Giusto is de vesting boven op de heuvel van San Giusto, naast de kathedraal, boven de oude stad. Nu is het een stedelijk museum, maar voor velen is de reden om naar boven te gaan de wandeling over de muren, met de hele stad en de golf aan je voeten.
Je gaat naar binnen over een kleine ophaalbrug; de originele middeleeuwse ingang is ernaast nog goed te zien. De vestibule staat vol gedenkstenen en historische inscripties, met de wapens van de Triëstijnse patriciërsfamilies tussen oude militaire vaandels.
Achter het atrium ligt de Cortile delle Milizie, ooit een exercitieplein en nu in de zomer het podium voor concerten en voorstellingen. Van hieruit gaat een brede stenen trap omhoog naar het panoramaterras, de weergangen en de ingang van het Wapenmuseum.
In het bastion Lalio zit het Lapidario Tergestino, geopend in 2001: zo'n 130 Romeinse stukken, waaronder inscripties, grafmonumenten, beelden, reliëfs en bouwfragmenten van het antieke Tergeste. De route door het kasteel omvat ook de kapel en de zaal Caprin.
Het eerste kasteel werd tussen 1368 en 1371 door de Venetianen gebouwd. Nadat de stad zich aan Oostenrijk had overgegeven, liet keizer Frederik III het in 1470 versterken, vlak na 1469, dat bekendstaat als ‘het jaar van de verwoesting van Triëst’.
Daarna groeide de vesting stukje bij beetje, tweeënhalve eeuw lang. Begin 16e eeuw voegden de Venetianen, kort weer de baas in de stad, een hoge halfronde muur toe; daarna volgden het bastion Lalio, tussen 1551 en 1561, en als laatste het bastion Pomis, in 1630.
In de 17e eeuw werd overwogen de vesting uit te breiden over de hele top van de heuvel, wat zou betekenen dat de kathedraal gesloopt moest worden. Van dat plan resten de fundamenten van een vierde bastion, dat nooit is gebouwd, ondergronds gevonden achter de basiliek.
Ironisch genoeg werd deze vesting, gebouwd voor de oorlog, maar twee keer door militairen gebruikt. In 1813 hielden de troepen van Napoleon het hier twee weken vol tegen het beleg van de Oostenrijkse, Engelse en Napolitaanse vloot; in 1945 gaven de Duitse soldaten zich hier over.
Het huidige uiterlijk dateert uit de jaren dertig van de 20e eeuw: in 1930 ging het kasteel naar de gemeente, en de Italiaanse autoriteiten zagen het toeristische potentieel en lieten het restaureren. Onder de muren lopen gangen en ruimtes die niet open zijn voor publiek, sommige nog onverkend.
Niet missen
• De wandeling over de weergangen.
• De Cortile delle Milizie.
• Het Lapidario Tergestino.
Wist je dat?
• Decennialang zat er in een van de kelders van het kasteel een elegant gemeentelijk restaurant.
Je gaat naar binnen over een kleine ophaalbrug; de originele middeleeuwse ingang is ernaast nog goed te zien. De vestibule staat vol gedenkstenen en historische inscripties, met de wapens van de Triëstijnse patriciërsfamilies tussen oude militaire vaandels.
Achter het atrium ligt de Cortile delle Milizie, ooit een exercitieplein en nu in de zomer het podium voor concerten en voorstellingen. Van hieruit gaat een brede stenen trap omhoog naar het panoramaterras, de weergangen en de ingang van het Wapenmuseum.
In het bastion Lalio zit het Lapidario Tergestino, geopend in 2001: zo'n 130 Romeinse stukken, waaronder inscripties, grafmonumenten, beelden, reliëfs en bouwfragmenten van het antieke Tergeste. De route door het kasteel omvat ook de kapel en de zaal Caprin.
Het eerste kasteel werd tussen 1368 en 1371 door de Venetianen gebouwd. Nadat de stad zich aan Oostenrijk had overgegeven, liet keizer Frederik III het in 1470 versterken, vlak na 1469, dat bekendstaat als ‘het jaar van de verwoesting van Triëst’.
Daarna groeide de vesting stukje bij beetje, tweeënhalve eeuw lang. Begin 16e eeuw voegden de Venetianen, kort weer de baas in de stad, een hoge halfronde muur toe; daarna volgden het bastion Lalio, tussen 1551 en 1561, en als laatste het bastion Pomis, in 1630.
In de 17e eeuw werd overwogen de vesting uit te breiden over de hele top van de heuvel, wat zou betekenen dat de kathedraal gesloopt moest worden. Van dat plan resten de fundamenten van een vierde bastion, dat nooit is gebouwd, ondergronds gevonden achter de basiliek.
Ironisch genoeg werd deze vesting, gebouwd voor de oorlog, maar twee keer door militairen gebruikt. In 1813 hielden de troepen van Napoleon het hier twee weken vol tegen het beleg van de Oostenrijkse, Engelse en Napolitaanse vloot; in 1945 gaven de Duitse soldaten zich hier over.
Het huidige uiterlijk dateert uit de jaren dertig van de 20e eeuw: in 1930 ging het kasteel naar de gemeente, en de Italiaanse autoriteiten zagen het toeristische potentieel en lieten het restaureren. Onder de muren lopen gangen en ruimtes die niet open zijn voor publiek, sommige nog onverkend.
Niet missen
• De wandeling over de weergangen.
• De Cortile delle Milizie.
• Het Lapidario Tergestino.
Wist je dat?
• Decennialang zat er in een van de kelders van het kasteel een elegant gemeentelijk restaurant.