Omschrijving
Het Joods Museum Carlo en Vera Wagner vertelt over vier eeuwen leven van de Joodse gemeenschap van Triëst, aan de via del Monte, op een steenworp van het centrum. Ritueel zilver, textiel, boeken en documenten, in een gebouw dat zelf ook een stuk geschiedenis is.
Het museum ging in 1993 open op initiatief van de Joodse Gemeente, met steun van de familie Wagner-de Polo. Na een herinrichting die in 2015 klaar was, beslaat de route twee verdiepingen, met alle inhoud ook in het Engels.
De voorwerpen komen vooral uit de vier synagogen die tussen 1748 en 1825 in de stad verrezen en werden ontmanteld toen in 1912 de grote Synagoge van Triëst werd ingewijd. Het oudste stuk dateert uit 1593.
Onder de documenten vallen op: een met de hand geschreven pandboek uit het midden van de zeventiende eeuw, in Triëstijns dialect maar in Hebreeuwse letters, en de twee vorstelijke patenten die keizerin Maria Theresia op 19 april 1771 aan de Joden van Triëst verleende.
De route omvat ook het kleine Asjkenazische gebedshuis, halverwege de jaren twintig ingericht door Poolse Joden. Het was in gebruik tot 1987 en ook nu wordt er af en toe nog gebeden.
Het gebouw zelf hoort bij het verhaal. Het was een Joods ziekenhuis en daarna, tot 1941, de zetel van het Joods Agentschap: hier kwamen de vluchtelingen langs die voor de nazi's vluchtten en in Triëst inscheepten naar Palestina of naar Amerika.
Het aangrijpendste deel is gewijd aan de Holocaust en aan de gedeporteerde Joden uit Triëst. Er liggen persoonlijke bezittingen die bij vertrek in beslag waren genomen, decennialang vergeten in een kelder van het ministerie van Financiën in Rome en pas in 2000 aan de Gemeente teruggegeven.
De andere zalen gaan over spiritualiteit en tradities, over de geschiedenis van de Gemeente en haar band met het Land Israël, met hulp van multimediale inhoud. Op de bovenverdieping worden in een conferentiezaal vaak bijeenkomsten gehouden die voor iedereen open zijn.
Het museum ging in 1993 open op initiatief van de Joodse Gemeente, met steun van de familie Wagner-de Polo. Na een herinrichting die in 2015 klaar was, beslaat de route twee verdiepingen, met alle inhoud ook in het Engels.
De voorwerpen komen vooral uit de vier synagogen die tussen 1748 en 1825 in de stad verrezen en werden ontmanteld toen in 1912 de grote Synagoge van Triëst werd ingewijd. Het oudste stuk dateert uit 1593.
Onder de documenten vallen op: een met de hand geschreven pandboek uit het midden van de zeventiende eeuw, in Triëstijns dialect maar in Hebreeuwse letters, en de twee vorstelijke patenten die keizerin Maria Theresia op 19 april 1771 aan de Joden van Triëst verleende.
De route omvat ook het kleine Asjkenazische gebedshuis, halverwege de jaren twintig ingericht door Poolse Joden. Het was in gebruik tot 1987 en ook nu wordt er af en toe nog gebeden.
Het gebouw zelf hoort bij het verhaal. Het was een Joods ziekenhuis en daarna, tot 1941, de zetel van het Joods Agentschap: hier kwamen de vluchtelingen langs die voor de nazi's vluchtten en in Triëst inscheepten naar Palestina of naar Amerika.
Het aangrijpendste deel is gewijd aan de Holocaust en aan de gedeporteerde Joden uit Triëst. Er liggen persoonlijke bezittingen die bij vertrek in beslag waren genomen, decennialang vergeten in een kelder van het ministerie van Financiën in Rome en pas in 2000 aan de Gemeente teruggegeven.
De andere zalen gaan over spiritualiteit en tradities, over de geschiedenis van de Gemeente en haar band met het Land Israël, met hulp van multimediale inhoud. Op de bovenverdieping worden in een conferentiezaal vaak bijeenkomsten gehouden die voor iedereen open zijn.