Omschrijving
Palazzo Carciotti is het grote neoclassicistische paleis aan de monding van het Canal Grande in Triëst, aan de kades: met zijn zuilen, beelden en koepel is het een van de herkenbaarste silhouetten van de boulevard.
Op de gevel staan zes gecanneleerde Ionische zuilen op een rustica-onderbouw, die een balustrade met beelden van Antonio Bosa dragen, een geestelijke leerling van Canova. Boven alles verheft zich de koepel op een hoge tamboer, bekroond door een adelaar.
De opdrachtgever was Demetrio Carciotti, een Griekse koopman die rijk was geworden met de handel in stoffen uit Bohemen; hij kocht vijf huizen aan het kanaal en gaf in 1798 Matteo Pertsch de opdracht voor het ontwerp. De beelden vertellen over hem: er is Athena, beschermster van het weven, en er is de Overvloed. Zijn naam staat op het hoofdgestel: DEMETRIO CARCIOTTI MDCCC.
In 1831 werd het paleis de eerste zetel van Assicurazioni Generali. In 1918 haalden de Oostenrijkers, op zoek naar metaal voor de oorlog, het koper weg waarmee de koepel bedekt was.
Op de gevel staan zes gecanneleerde Ionische zuilen op een rustica-onderbouw, die een balustrade met beelden van Antonio Bosa dragen, een geestelijke leerling van Canova. Boven alles verheft zich de koepel op een hoge tamboer, bekroond door een adelaar.
De opdrachtgever was Demetrio Carciotti, een Griekse koopman die rijk was geworden met de handel in stoffen uit Bohemen; hij kocht vijf huizen aan het kanaal en gaf in 1798 Matteo Pertsch de opdracht voor het ontwerp. De beelden vertellen over hem: er is Athena, beschermster van het weven, en er is de Overvloed. Zijn naam staat op het hoofdgestel: DEMETRIO CARCIOTTI MDCCC.
In 1831 werd het paleis de eerste zetel van Assicurazioni Generali. In 1918 haalden de Oostenrijkers, op zoek naar metaal voor de oorlog, het koper weg waarmee de koepel bedekt was.