Omschrijving
De Piazza della Borsa is de 'tweede salon' van Triëst, naast de piazza Unità d'Italia: een autovrij plein dat smaller wordt naar de corso Italia toe. De hele negentiende eeuw was het het zakenhart van de stad, en de palazzi vertellen dat nog steeds.
De hoofdrol is voor het Beurspaleis, in 1806 gebouwd door Antonio Mollari uit Macerata: een van de belangrijkste neoclassicistische monumenten van de stad. Nu zit de Kamer van Koophandel erin, en de Triëstijnen noemen het de Oude Beurs.
Oud, omdat de Beurs twee keer verhuisde: in 1844 naar het Tergesteo en in 1928 naar het palazzo ernaast, het voormalige Palazzo Dreher, dat voor iedereen de Nieuwe Beurs werd. Zo heeft het plein een Oude en een Nieuwe Beurs, naast elkaar.
Aan de overkant opent de Galleria del Tergesteo, een overdekte passage die in 1842 werd geopend. Ze loopt door het gebouw tot aan het plein van het Teatro Verdi en herbergt enkele historische cafés van Triëst.
Voor de Beurs draagt een stenen zuil keizer Leopold I: zijn zoon Karel VI maakte van Triëst een vrijhaven. De zuil van Leopold werd in 1660 op een ander plein opgericht en in 1808 hierheen verplaatst.
Het andere monument is de Neptunusfontein, uit 1755. In 1920 werd ze weggehaald en belandde ze op de piazza Venezia; in 2011 keerde ze terug op haar plek, toen het plein werd gerestaureerd en autovrij gemaakt.
Wie van art nouveau houdt, moet even stoppen bij de Casa Bartoli, in 1905 ontworpen door Max Fabiani. In de andere palazzi zitten nu vooral banken en winkels.
Het plein ontstond net buiten de stadsmuren. Waar het overgaat in de piazza Unità stond de Weense Poort, en de huizen aan de kant van de heuvel volgen nog het tracé van de oude muren. Oorspronkelijk heette het piazza della Dogana, naar het douanegebouw dat stond waar nu het Tergesteo is.
Naast de Beurs liep het Canal Piccolo, dat tot aan de oude stad reikte; het werd in 1816 gedempt en nu herinnert er alleen nog een straatnaam aan.
De hoofdrol is voor het Beurspaleis, in 1806 gebouwd door Antonio Mollari uit Macerata: een van de belangrijkste neoclassicistische monumenten van de stad. Nu zit de Kamer van Koophandel erin, en de Triëstijnen noemen het de Oude Beurs.
Oud, omdat de Beurs twee keer verhuisde: in 1844 naar het Tergesteo en in 1928 naar het palazzo ernaast, het voormalige Palazzo Dreher, dat voor iedereen de Nieuwe Beurs werd. Zo heeft het plein een Oude en een Nieuwe Beurs, naast elkaar.
Aan de overkant opent de Galleria del Tergesteo, een overdekte passage die in 1842 werd geopend. Ze loopt door het gebouw tot aan het plein van het Teatro Verdi en herbergt enkele historische cafés van Triëst.
Voor de Beurs draagt een stenen zuil keizer Leopold I: zijn zoon Karel VI maakte van Triëst een vrijhaven. De zuil van Leopold werd in 1660 op een ander plein opgericht en in 1808 hierheen verplaatst.
Het andere monument is de Neptunusfontein, uit 1755. In 1920 werd ze weggehaald en belandde ze op de piazza Venezia; in 2011 keerde ze terug op haar plek, toen het plein werd gerestaureerd en autovrij gemaakt.
Wie van art nouveau houdt, moet even stoppen bij de Casa Bartoli, in 1905 ontworpen door Max Fabiani. In de andere palazzi zitten nu vooral banken en winkels.
Het plein ontstond net buiten de stadsmuren. Waar het overgaat in de piazza Unità stond de Weense Poort, en de huizen aan de kant van de heuvel volgen nog het tracé van de oude muren. Oorspronkelijk heette het piazza della Dogana, naar het douanegebouw dat stond waar nu het Tergesteo is.
Naast de Beurs liep het Canal Piccolo, dat tot aan de oude stad reikte; het werd in 1816 gedempt en nu herinnert er alleen nog een straatnaam aan.