Omschrijving
De Servisch-orthodoxe kerk van de Heilige Drie-eenheid en de Heilige Spyridon is de kerk van de Servische gemeenschap van Triëst, in de Borgo Teresiano, naast het Canal Grande. Blauwe koepels, mozaïeken en beelden op de gevel: een stukje Byzantium aan het kanaal.
Buiten steekt de centrale koepel boven de vier klokkentorens uit en zijn de halfronde koepeltjes intens blauw. De buitenmuren zijn bedekt met mozaïeken, en de gevel is versierd met negen grote beelden van de Milanese beeldhouwer Emilio Bisi.
Binnen volgt alles de Byzantijnse regels: de muren zijn helemaal met olieverf beschilderd, maar zo dat ze mozaïek nabootsen. Opvallend is de rijke iconostase, met vier met goud en zilver beklede iconen, begin 19e eeuw in Rusland geschilderd.
Bij de ingang hangt een grote zilveren lamp, een geschenk van Paul Petrovitsj Romanov, die later als Paul I tsaar van Rusland zou worden. In het priesterkoor staan drie altaren, en het marmer van de kerk komt uit Carrara, Verona, de Karst en Istrië. De schatkamer bewaart iconen, documenten en kunstwerken vanaf 1751.
De gemeenschap ontstond dankzij Maria Theresia, die de orthodoxen in 1751 vrijheid van godsdienst gaf: toen kwamen Servische kooplieden uit Herceg Novi, Trebinje en Sarajevo naar Triëst. De eerste kerk, gewijd aan de Heilige Spyridon, deelden ze met de Grieken.
Het samenleven duurde niet lang: in 1781 gingen de twee gemeenschappen uit elkaar door onenigheid over het beheer van de kerk. De Grieken vertrokken en bouwden de kerk van San Nicolò; de Serviërs betaalden hun 20.000 florijnen voor hun deel van de Heilige Spyridon.
De huidige kerk werd gebouwd omdat de grond onder de eerste instabiel was. Ze werd ontworpen door Carlo Maciachini, tussen 1861 en 1868 gebouwd en in 1869 ingewijd. Ernaast staat een Servische school die is vernoemd naar Jovan Miletić, een koopman uit Sarajevo die 24.000 florijnen naliet voor het onderwijs van de Servische kinderen van Triëst.
Buiten steekt de centrale koepel boven de vier klokkentorens uit en zijn de halfronde koepeltjes intens blauw. De buitenmuren zijn bedekt met mozaïeken, en de gevel is versierd met negen grote beelden van de Milanese beeldhouwer Emilio Bisi.
Binnen volgt alles de Byzantijnse regels: de muren zijn helemaal met olieverf beschilderd, maar zo dat ze mozaïek nabootsen. Opvallend is de rijke iconostase, met vier met goud en zilver beklede iconen, begin 19e eeuw in Rusland geschilderd.
Bij de ingang hangt een grote zilveren lamp, een geschenk van Paul Petrovitsj Romanov, die later als Paul I tsaar van Rusland zou worden. In het priesterkoor staan drie altaren, en het marmer van de kerk komt uit Carrara, Verona, de Karst en Istrië. De schatkamer bewaart iconen, documenten en kunstwerken vanaf 1751.
De gemeenschap ontstond dankzij Maria Theresia, die de orthodoxen in 1751 vrijheid van godsdienst gaf: toen kwamen Servische kooplieden uit Herceg Novi, Trebinje en Sarajevo naar Triëst. De eerste kerk, gewijd aan de Heilige Spyridon, deelden ze met de Grieken.
Het samenleven duurde niet lang: in 1781 gingen de twee gemeenschappen uit elkaar door onenigheid over het beheer van de kerk. De Grieken vertrokken en bouwden de kerk van San Nicolò; de Serviërs betaalden hun 20.000 florijnen voor hun deel van de Heilige Spyridon.
De huidige kerk werd gebouwd omdat de grond onder de eerste instabiel was. Ze werd ontworpen door Carlo Maciachini, tussen 1861 en 1868 gebouwd en in 1869 ingewijd. Ernaast staat een Servische school die is vernoemd naar Jovan Miletić, een koopman uit Sarajevo die 24.000 florijnen naliet voor het onderwijs van de Servische kinderen van Triëst.