Opis
Acquario Marino w Trieście to małe zabytkowe akwarium na Rive, otwarte w 1933 roku w skrzydle dawnej Pescheria Centrale, czyli hali targu rybnego. Nie przychodzi się tu dla wielkich oceanów, tylko po to, by z bliska zobaczyć ryby i stworzenia Adriatyku, te, które zwykle spotyka się tylko na straganach targowych.
Budynek w stylu secesyjnym, z 1913 roku, jest dziełem architekta Giorgia Pollego. Jego „dzwonnica” była w rzeczywistości wieżą ciśnień: mieściła zbiornik wody morskiej, która spływała do stoisk z rybami. Wielka sala targu stała się salą wystawową, Salone degli Incanti.
25 zbiorników odtwarza różne środowiska morskie i mieści przede wszystkim gatunki adriatyckie: jamochłony, pierścienice, mięczaki, szkarłupnie, takie jak rozgwiazdy i jeżowce, oraz skorupiaki. Na parterze wyróżnia się ośmiokątny zbiornik z rekinami i płaszczkami.
Instalacja wciąż działa według oryginalnego projektu. Wodę pobiera się prosto z morza, u podstawy nabrzeża, tłoczy na wysokość 20 metrów w wieży i tylko lekko filtruje: razem z nią do zbiorników trafiają plankton, jaja i larwy, a czasem także mętność zatoki.
Wielu mieszkańców pochodzi z sieci rybaków, którzy współpracują z akwarium, by ich ratować. Po leczeniu u weterynarza niektórzy wciąż noszą ślady haczyków i żyłek.
Na pierwszym piętrze jest wiwarium z płazami, gadami i rybami słodkowodnymi. W dużym terrarium odtworzono krasowy staw, w którym rozmnażają się ropuchy, żaby zielone i kumaki. Wśród węży są wszystkie jadowite gatunki, które można spotkać w tej części Europy, ale także gatunki egzotyczne znalezione porzucone w okolicach miasta.
Na parterze był też basen dla pingwinów. Gwiazdą akwarium był właśnie pingwin z Republiki Południowej Afryki o imieniu Marco, który żył tu 31 lat. A oficjalną nazwę, Civico Aquario, pisze się bez „c”, po łacinie, jak postanowiono w 1933 roku.
Budynek w stylu secesyjnym, z 1913 roku, jest dziełem architekta Giorgia Pollego. Jego „dzwonnica” była w rzeczywistości wieżą ciśnień: mieściła zbiornik wody morskiej, która spływała do stoisk z rybami. Wielka sala targu stała się salą wystawową, Salone degli Incanti.
25 zbiorników odtwarza różne środowiska morskie i mieści przede wszystkim gatunki adriatyckie: jamochłony, pierścienice, mięczaki, szkarłupnie, takie jak rozgwiazdy i jeżowce, oraz skorupiaki. Na parterze wyróżnia się ośmiokątny zbiornik z rekinami i płaszczkami.
Instalacja wciąż działa według oryginalnego projektu. Wodę pobiera się prosto z morza, u podstawy nabrzeża, tłoczy na wysokość 20 metrów w wieży i tylko lekko filtruje: razem z nią do zbiorników trafiają plankton, jaja i larwy, a czasem także mętność zatoki.
Wielu mieszkańców pochodzi z sieci rybaków, którzy współpracują z akwarium, by ich ratować. Po leczeniu u weterynarza niektórzy wciąż noszą ślady haczyków i żyłek.
Na pierwszym piętrze jest wiwarium z płazami, gadami i rybami słodkowodnymi. W dużym terrarium odtworzono krasowy staw, w którym rozmnażają się ropuchy, żaby zielone i kumaki. Wśród węży są wszystkie jadowite gatunki, które można spotkać w tej części Europy, ale także gatunki egzotyczne znalezione porzucone w okolicach miasta.
Na parterze był też basen dla pingwinów. Gwiazdą akwarium był właśnie pingwin z Republiki Południowej Afryki o imieniu Marco, który żył tu 31 lat. A oficjalną nazwę, Civico Aquario, pisze się bez „c”, po łacinie, jak postanowiono w 1933 roku.