Opis
Muzeum Żydowskie im. Carla i Very Wagnerów opowiada o czterech stuleciach życia społeczności żydowskiej Triestu, przy via del Monte, kilka kroków od centrum. Srebra rytualne, tkaniny, księgi i dokumenty, w budynku, który sam był kawałkiem historii.
Muzeum, otwarte w 1993 roku, powstało z inicjatywy Gminy Żydowskiej przy wsparciu rodziny Wagner-de Polo. Po nowej aranżacji, ukończonej w 2015 roku, ekspozycja zajmuje dwa poziomy, a wszystkie treści są dostępne także po angielsku.
Przedmioty pochodzą głównie z czterech synagog, które powstały w mieście w latach 1748–1825 i zostały zlikwidowane, gdy w 1912 roku otwarto wielką Synagogę w Trieście. Najstarszy eksponat pochodzi z 1593 roku.
Wśród dokumentów wyróżniają się księga zastawów z połowy XVII wieku, spisana odręcznie w dialekcie triestyńskim, ale alfabetem hebrajskim, oraz dwa patenty monarsze, które cesarzowa Maria Teresa nadała Żydom Triestu 19 kwietnia 1771 roku.
Zwiedzanie obejmuje też niewielki aszkenazyjski dom modlitwy, założony w połowie lat dwudziestych przez polskich Żydów. Działał do 1987 roku i jeszcze dziś od czasu do czasu odbywają się w nim modlitwy.
Sam budynek jest częścią tej opowieści. Mieścił się tu szpital żydowski, a potem, do 1941 roku, siedziba Agencji Żydowskiej: przechodzili tędy uchodźcy uciekający przed nazistami, którzy w Trieście wsiadali na statki do Palestyny lub do obu Ameryk.
Najbardziej poruszająca część poświęcona jest Zagładzie i deportowanym Żydom z Triestu. Pokazuje rzeczy osobiste zabrane im przed wywózką, zapomniane przez dziesięciolecia w podziemiach Ministerstwa Skarbu w Rzymie i zwrócone Gminie dopiero w 2000 roku.
Pozostałe sale opowiadają o duchowości i tradycjach, o historii Gminy i jej więzi z Ziemią Izraela, z pomocą treści multimedialnych. Na piętrze sala konferencyjna często gości spotkania otwarte dla wszystkich.
Muzeum, otwarte w 1993 roku, powstało z inicjatywy Gminy Żydowskiej przy wsparciu rodziny Wagner-de Polo. Po nowej aranżacji, ukończonej w 2015 roku, ekspozycja zajmuje dwa poziomy, a wszystkie treści są dostępne także po angielsku.
Przedmioty pochodzą głównie z czterech synagog, które powstały w mieście w latach 1748–1825 i zostały zlikwidowane, gdy w 1912 roku otwarto wielką Synagogę w Trieście. Najstarszy eksponat pochodzi z 1593 roku.
Wśród dokumentów wyróżniają się księga zastawów z połowy XVII wieku, spisana odręcznie w dialekcie triestyńskim, ale alfabetem hebrajskim, oraz dwa patenty monarsze, które cesarzowa Maria Teresa nadała Żydom Triestu 19 kwietnia 1771 roku.
Zwiedzanie obejmuje też niewielki aszkenazyjski dom modlitwy, założony w połowie lat dwudziestych przez polskich Żydów. Działał do 1987 roku i jeszcze dziś od czasu do czasu odbywają się w nim modlitwy.
Sam budynek jest częścią tej opowieści. Mieścił się tu szpital żydowski, a potem, do 1941 roku, siedziba Agencji Żydowskiej: przechodzili tędy uchodźcy uciekający przed nazistami, którzy w Trieście wsiadali na statki do Palestyny lub do obu Ameryk.
Najbardziej poruszająca część poświęcona jest Zagładzie i deportowanym Żydom z Triestu. Pokazuje rzeczy osobiste zabrane im przed wywózką, zapomniane przez dziesięciolecia w podziemiach Ministerstwa Skarbu w Rzymie i zwrócone Gminie dopiero w 2000 roku.
Pozostałe sale opowiadają o duchowości i tradycjach, o historii Gminy i jej więzi z Ziemią Izraela, z pomocą treści multimedialnych. Na piętrze sala konferencyjna często gości spotkania otwarte dla wszystkich.