Opis
Museo Revoltella to galeria sztuki nowoczesnej Triestu, przy piazza Venezia: XIX-wieczny pałac barona z nienaruszonym wyposażeniem oraz dwa sąsiednie budynki pełne włoskiego malarstwa i rzeźby od XIX wieku po drugą połowę XX wieku.
Był to dom barona Pasquale Revoltelli, który po swojej śmierci, w 1869 roku, zapisał go miastu wraz z dziełami sztuki, meblami i książkami. W 1872 roku miasto urządziło w nim muzeum: najstarszą we Włoszech galerię poświęconą właśnie sztuce nowoczesnej.
Pałac w stylu renesansowym zbudowano w 1858 roku według projektu berlińczyka Friedricha Hitziga, ucznia Schinkla. W środku zwiedza się apartament barona, z intarsjowanymi podłogami, malowanymi sufitami i oryginalnymi sztukateriami, połączony efektownymi krętymi schodami.
W salach są dzieła zebrane przez Revoltellę: marmurowe grupy Pietra Magniego, sceny historyczne, pejzaże i portrety z pierwszej połowy XIX wieku.
Aby powiększyć kolekcję, w 1907 roku miasto kupiło sąsiedni Palazzo Brunner, otwarty w całości dopiero w 1963 roku po przebudowie Carla Scarpy; potem doszedł Palazzo Basevi. Dziś trzy budynki oferują około 4000 metrów kwadratowych ekspozycji.
Trasa wznosi się z piętra na piętro wraz z upływem czasu: Włosi drugiej połowy XIX wieku, pierwsze dziesięciolecia XX wieku, artyści z Friuli-Wenecji Julijskiej i wreszcie druga połowa XX wieku. W sumie to około 350 obrazów i rzeźb.
Nazwisk jest wiele i są ważne: Canova, Hayez, Fattori, De Nittis, Medardo Rosso, de Chirico, Casorati, Morandi, Fontana, Burri. Triesteńskiemu rzeźbiarzowi Marcellowi Mascheriniemu poświęcono cały dział.
Na ostatnim piętrze, poświęconym drugiej połowie XX wieku, prawie wszystkie dzieła kupiono na Biennale w Wenecji, od pierwszego w 1895 roku po te z lat 1948–1968.
Muzeum miało „na zawsze nosić nazwę Museo Revoltella” i być „codziennie otwarte dla publiczności”. Do zarządzania nim baron ustanowił w testamencie z 13 października 1866 roku Kuratorium. Także dzieła kupione po jego śmierci opłacono z darowizn, które sam przekazał miastu.
Był to dom barona Pasquale Revoltelli, który po swojej śmierci, w 1869 roku, zapisał go miastu wraz z dziełami sztuki, meblami i książkami. W 1872 roku miasto urządziło w nim muzeum: najstarszą we Włoszech galerię poświęconą właśnie sztuce nowoczesnej.
Pałac w stylu renesansowym zbudowano w 1858 roku według projektu berlińczyka Friedricha Hitziga, ucznia Schinkla. W środku zwiedza się apartament barona, z intarsjowanymi podłogami, malowanymi sufitami i oryginalnymi sztukateriami, połączony efektownymi krętymi schodami.
W salach są dzieła zebrane przez Revoltellę: marmurowe grupy Pietra Magniego, sceny historyczne, pejzaże i portrety z pierwszej połowy XIX wieku.
Aby powiększyć kolekcję, w 1907 roku miasto kupiło sąsiedni Palazzo Brunner, otwarty w całości dopiero w 1963 roku po przebudowie Carla Scarpy; potem doszedł Palazzo Basevi. Dziś trzy budynki oferują około 4000 metrów kwadratowych ekspozycji.
Trasa wznosi się z piętra na piętro wraz z upływem czasu: Włosi drugiej połowy XIX wieku, pierwsze dziesięciolecia XX wieku, artyści z Friuli-Wenecji Julijskiej i wreszcie druga połowa XX wieku. W sumie to około 350 obrazów i rzeźb.
Nazwisk jest wiele i są ważne: Canova, Hayez, Fattori, De Nittis, Medardo Rosso, de Chirico, Casorati, Morandi, Fontana, Burri. Triesteńskiemu rzeźbiarzowi Marcellowi Mascheriniemu poświęcono cały dział.
Na ostatnim piętrze, poświęconym drugiej połowie XX wieku, prawie wszystkie dzieła kupiono na Biennale w Wenecji, od pierwszego w 1895 roku po te z lat 1948–1968.
Muzeum miało „na zawsze nosić nazwę Museo Revoltella” i być „codziennie otwarte dla publiczności”. Do zarządzania nim baron ustanowił w testamencie z 13 października 1866 roku Kuratorium. Także dzieła kupione po jego śmierci opłacono z darowizn, które sam przekazał miastu.