Opis
Tramwaj na Opicinę to zabytkowy tramwaj, który wjeżdża z centrum Triestu aż do Villa Opicina, na płaskowyżu Krasu, na wysokości 329 metrów. To zwykła komunikacja miejska, linia 2, ale widokowa trasa nad zatoką sprawia, że jest to także mała wycieczka.
Linia ma nieco ponad 5 km i kursuje od 9 września 1902 roku. Ma cechę jedyną w Europie: odcinek około 800 metrów o nachyleniu do 26%, na którym tramwaj pcha kolej linowa.
Startuje się z piazza Oberdan i aż do piazza Casali tramwaj jedzie po płaskim jak każdy inny. Potem, przez cały podjazd na wzgórze Scorcola, wagon opiera się o wózek pchający przyczepiony do liny, który pcha go pod górę i przytrzymuje w dół.
W tym czasie na drugim końcu liny zjeżdża z Vetta Scorcola drugi tramwaj: oba mijają się w połowie podjazdu. Na odcinku linowym maksymalna prędkość to 10,8 km/h, tempo, które daje mnóstwo czasu, by się rozejrzeć.
Od Vetta Scorcola tramwaj jedzie dalej sam w stronę Krasu, po własnym, bardzo widokowym torowisku. Najwyższym punktem jest Obelisk, na wysokości 343 metrów, poświęcony cesarzowi Franciszkowi I Austriackiemu: stąd zaczyna się widokowy spacer Strada Napoleonica.
Linia powstała także po to, by miasto mogło rozrastać się na wzgórzu Scorcola, wtedy obsługiwanym tylko przez strome i niewygodne uliczki. Na początku różnicę wysokości pokonywano koleją zębatą, na której mocne lokomotywy pchały wagony. W 1928 roku, przy stale rosnącym ruchu, kolej zębatą zastąpiono koleją linową, której używa się do dziś.
Wagony liniowe pochodzą z 1935 i 1942 roku. Dwa tramwaje z 1902 roku, nr 1 i nr 6, odrestaurowano jako wagony zabytkowe: pierwszy na zielono, jak w latach 20., drugi w kolorze amarantowym, z otwartymi czołami z początków.
To jedyna linia, która przetrwała likwidację sieci tramwajowej Triestu w 1970 roku, ale miała burzliwe życie: po zderzeniu dwóch składów w 2016 roku stała aż do lutego 2025 roku.
Koniecznie zobacz
• Wjazd koleją linową na wzgórze Scorcola.
• Mijanie się dwóch tramwajów.
• Widok spod Obelisku.
• Strada Napoleonica.
Czy wiesz, że…?
• Tramwajowi poświęcono triesteńską piosenkę „El tram de Opcina”, która wesoło opowiada o prawdziwym wykolejeniu z 10 października 1902 roku.
• W latach 1906–1907 jedną z lokomotyw zębatych wypożyczono do budowy kolei na Renon (Ritten), nad Bolzano.
Linia ma nieco ponad 5 km i kursuje od 9 września 1902 roku. Ma cechę jedyną w Europie: odcinek około 800 metrów o nachyleniu do 26%, na którym tramwaj pcha kolej linowa.
Startuje się z piazza Oberdan i aż do piazza Casali tramwaj jedzie po płaskim jak każdy inny. Potem, przez cały podjazd na wzgórze Scorcola, wagon opiera się o wózek pchający przyczepiony do liny, który pcha go pod górę i przytrzymuje w dół.
W tym czasie na drugim końcu liny zjeżdża z Vetta Scorcola drugi tramwaj: oba mijają się w połowie podjazdu. Na odcinku linowym maksymalna prędkość to 10,8 km/h, tempo, które daje mnóstwo czasu, by się rozejrzeć.
Od Vetta Scorcola tramwaj jedzie dalej sam w stronę Krasu, po własnym, bardzo widokowym torowisku. Najwyższym punktem jest Obelisk, na wysokości 343 metrów, poświęcony cesarzowi Franciszkowi I Austriackiemu: stąd zaczyna się widokowy spacer Strada Napoleonica.
Linia powstała także po to, by miasto mogło rozrastać się na wzgórzu Scorcola, wtedy obsługiwanym tylko przez strome i niewygodne uliczki. Na początku różnicę wysokości pokonywano koleją zębatą, na której mocne lokomotywy pchały wagony. W 1928 roku, przy stale rosnącym ruchu, kolej zębatą zastąpiono koleją linową, której używa się do dziś.
Wagony liniowe pochodzą z 1935 i 1942 roku. Dwa tramwaje z 1902 roku, nr 1 i nr 6, odrestaurowano jako wagony zabytkowe: pierwszy na zielono, jak w latach 20., drugi w kolorze amarantowym, z otwartymi czołami z początków.
To jedyna linia, która przetrwała likwidację sieci tramwajowej Triestu w 1970 roku, ale miała burzliwe życie: po zderzeniu dwóch składów w 2016 roku stała aż do lutego 2025 roku.
Koniecznie zobacz
• Wjazd koleją linową na wzgórze Scorcola.
• Mijanie się dwóch tramwajów.
• Widok spod Obelisku.
• Strada Napoleonica.
Czy wiesz, że…?
• Tramwajowi poświęcono triesteńską piosenkę „El tram de Opcina”, która wesoło opowiada o prawdziwym wykolejeniu z 10 października 1902 roku.
• W latach 1906–1907 jedną z lokomotyw zębatych wypożyczono do budowy kolei na Renon (Ritten), nad Bolzano.